Toelichting

Verspreid over enkele seizoenen voert Jan Hage de complete orgelwerken van de grootste componist van orgelmuziek in de 20e eeuw, Olivier Messiaen (1908-1992).
In deze derde aflevering is het de beurt aan de cyclus Les Corps Glorieux uit 1939. In deze sept visions brèves de la Vie des ressuscités staat het leven van de uit de dood opgestane mens en zijn verheerlijkte lichaam centraal. Op surrealistische en kleurrijke wijze schetst de gelovige componist de vier kwaliteiten van de onsterfelijke lichamen: glans (volledig lichtend, ze zijn hun eigen licht), zonder pijn (ze lijden niet meer, hebben zelfs de mogelijkheid daartoe verloren), beweeglijkheid (ze kunnen alle hindernissen overwinnen en zich bliksemsnel overal in de ruimte bewegen).
Deze eigenschappen dankt de mens aan de Genade, waaraan een deel, Les eaux de la grâce gewijd is.
Het indrukwekkende centrale gedeelte, Combat de la mort et de la vie, schetst de strijd tussen het leven en de dood en de heerlijkheid van de opgestane Christus, oorzaak en voorbeeld van de opgestane mens. Het leven van de opgestane mensen is vooral een leven van beschouwing en gebed. Het gebed wordt in de Apokalyps gesymboliseerd door wierook (L’ange aux parfums). Ze zijn geheel in contemplatie verzonken en verstaan eindelijk het hoogste mysterie van het geloof, de drie-enige God (Mystère de la Sainte Trinité).

De blinde organist en componist Jean Langlais (1907-1991) componeerde een cyclus orgelwerken onder de titel Cinq Méditations sur l’Apocalypse (1973). Het vijfde en laatste deel, La Cinqième trompette, beschouwde Messiaen als het beste werk dat Langlais schreef. Het is een huiveringwekkende verklanking van een gedeelte uit het bijbelboek Openbaringen, waarin de vijfde bazuin de pijniging van de ongelovigen aankondigt (‘dan zullen de mensen de dood zoeken, maar hem niet vinden’). Deze tegenhanger van Les Corps Glorieux klinkt aan het begin van dit bijzondere concert.

Naar het overzicht van de concerten in 2004.